Najczęstszymi lektorami polskimi są osoby posiadające wykształcenie wyższe filologiczne. Najważniejszą jest grupa wedyjska, z której pochodzą święte księgi hinduizmu. To system umożliwiający zapis i odczytanie tym, którzy nie widzą. Mimo iż działania były początkowo dość sztuczne, zaczęły zataczać coraz szersze kręgi. W Czechach, w przeciwieństwie do Polski, istnieją trzy warstwy językowe. Związane jest to ze zjawiskiem puryzmu językowego. Inną gwarą szeroko użytkowaną w celu postarzenia tekstu była gwara podhalańska. Na tym obszarze doszło w wielu miejscach do dwujęzyczności – urzędowym był polski, na co dzień w mowie potocznej używało się ruskiego. Czeski zaczął wtedy występować przede wszystkim na wsiach.
